Sêrt'in Dihê (Eruh) ilçesinden 1987 yılında ailesiyle Wan’a göç eden 65 yaşındaki İsmail Oktay, yıllardır hamal arabasıyla yük taşıyarak yaşamını sürdürüyor. 6 çocuğunu hamal arabasıyla yük taşıyarak büyüten Oktay, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte işe başlıyor. Wan'ın bütün sokaklarını tek tek gezerek ter döküyor. Oktay, kentin görünmeyen emekçilerinden biri. Gün boyu esnafın ve yurttaşların yükünü taşıyarak günlük sadece 300 Lira kazanan Oktay, bazen siftah yapmadan eve geri dönüyor. 

 

Oktay'ın ilerleyen yaşından ötürü artık esnaf ve yurttaş fazla yük veremiyor ancak destek olmak amacıyla az yük vererek kendisine katkıda bulunuyor. Oktay, her gün Wan'ın Rêya Armûşê (İpekyolu) ilçesinde bulunan Ehmedê Xanê Parkı’nda saatlerce kendisine yük verilmesi için bekliyor. 

 

 

Bir gün boyunca kendisine eşlik ettiğimiz İsmail Oktay, emek mücadelesini anlattı. 

 

‘ÇALIŞMAZSAM AÇ KALACAĞIZ’

 

Yıllardır sokaklarda yük taşıyarak emek verdiğini söyleyen Oktay, "Sabahın erken saatlerinde merkeze geliyorum, akşama kadar buralardayım. Bazen iş oluyor bazen de siftah yapmadan eve gidiyorum. Bu arabayla ben 6 çocuk büyüttüm. Çocuklarım artık büyüdü ama ben halen çalışmaya devam ediyorum. Çünkü iki gün çalışmazsam aç kalacağız" dedi. 

 

'YAŞAMAK ARTIK ZOR'

 

Geçim sıkıntısının giderek zorlaştığını ve artık çalışamayacak duruma geldiğini belirten Oktay,  "Eskiden bir kişi çalışır bir aileye bakardı, şimdi bir ailede 4 kişi de çalışsa bir aileye bakamıyor. Her şey ateş pahası, artık bir şey alınmıyor. Yaşamak ve aile geçindirmek artık  çok zor. Ayaklarım beni taşıdığı sürece çalışacağım. Yaşım da geçti artık. Sırtım, ayaklarım artık çok ağrıyor. Ama çalışmadan da olmaz. Bazen arabaya kilolarca yük yüklemek zorunda kalıyorum. Uzak mahallelere gidiyorum, artık arabayı yokuş yukarı süremiyorum,  yoldan geçenler yardım ediyor. Ama yine de yükü yerine götürmek zorundayım" ifadelerini kullandı. 

 

ARTIK YAŞLANDIĞI İÇİN YÜK VERMİYORLAR 

 

Akşama kadar ayakta olduğu ve bundan dolayı da ayaklarının şiştiğini kaydeden Oktay, kışın soğukta yazın sıcakta çalışmanın zorluklarını dile getirdi. Oktay, "Yazın ellerim yanıyor sıcaktan, kışın da soğuktan. Artık yaşlandım diye kimse bana yük de vermiyor, taşıyamam diye, ama ben yine de akşama kadar bekliyorum. Esnaf artık alıştı bana ve beni çok seviyorlar. Çok yorulmayayım diye yakın yere gidecek eşyayı bana veriyorlar. Yükü indirirken ve bindirirken yardım ediyorlar ve bende böylece evime ekmek götürebiliyorum" diye belirtti. 

 

'EVİN BÜTÜN YÜKÜ OMUZLARIMDA'

 

Çocuklarının artık büyüdüklerini ve evin geçimi konusunda onlardan fazla destek almadığını söyleyen Oktay,  şöyle devam etti: "En büyük oğlum gurbette çalışıyor. O bana ara sıra destek veriyor. Diğerlerinin kazandıkları ancak onlara yetiyor. Evin faturalarıdır, mutfak masrafıdır, bunları karşılamak kolay olmuyor. Allahtan evim kira değil, zamanında kardeşlerimle çalışıp başımızı sokacak bir ev yapabildik. Evim kira olsaydı, o zaman kazandığım hiçbir şeye yetmeyecekti. Çünkü bütün yük halen benim omuzlarımda.” 

 

MA / Lütfi Pala